„Geneza planety małp” to solidnie zrealizowany, widowiskowy, wakacyjny blockbuster. Mnie jednak po seansie zostaje powiedzieć – nie mój cyrk, nie moje małpy. Film Ruperta Wyatta, zapowiadany jako reboot, to coś na kształt prequela wszystkich dotychczasowych opowieści małpiej sagi. (więcej…)
Horror fantasy „Łowca trolli” to bezpretensjonalna rozrywka, czyli nowohoryzontowy unikat. To podmuch orzeźwienia prosto z Norwegii, bardzo potrzebny w salach wypełnionych duchotą przeintelektualizowanego czy artystowskiego kina. Nic dziwnego, że publiczność we Wrocławiu przyjęła tę produkcję z ogromnym entuzjazmem. Wcześniej film spodobał się także za oceanem. Ba, w Hollywood planowany jest już remake! (więcej…)
Co napisać o filmie, o którym niewiele potrafi powiedzieć sam twórca? Reżyser F.J. Ossang w kilku pokrętnych zdaniach zaprosił widzów na projekcję, ale – wbrew zapowiedziom – nie spotkał się z nimi po seansie. Podobno nie zdążyłby wtedy na samolot. Może to i lepiej, bo publiczność pożarłaby go żywcem. „Dharma Guns” reprezentuje bowiem wszystko, co w Konkursie Nowe Horyzonty najgorsze. To grafomański pseudoeksperyment. (więcej…)
Łezka w oku się zakręci. To już koniec! Nieodwołalny. Harry i jego przyjaciele oraz wrogowie stoczą ostateczną bitwę. Kto wygra? Przecież wiecie. Ale trzeba powiedzieć, iż film „Harry Potter i Insygnia Śmierci: Cz. II” stanowi godne pożegnanie najbardziej dochodowej serii wszech czasów. Przypomnijmy: sagi, która pobiła Bonda, „Gwiezdne wojny”, „Piratów z Karaibów”, Shreka i „Władcę Pierścieni”! (więcej…)
Dowcipy poniżej pasa, humor testosteronowy i salwy śmiechu na sali. Zaskakujące, ale „Kac Vegas w Bangkoku” to gwarancja dobrej, wakacyjnej zabawy bez zobowiązań. W sam raz na wyprawę do kina z przyjaciółmi, kubełek popcornu i colę. Co jeszcze bardziej zaskakujące, ta megamainstreamowa komedia oferuje dość kontrowersyjne jak na Hollywood sceny. Bo nie na co dzień Fabryka Snów pozwala sobie na pokazywanie (uwaga, minispoiler!) męskich członków i seksu z transwestytami… To nie jest film dla małych dzieci. (więcej…)
Za kamerą: obiecujący reżyser Jan Komasa. Temat: pokolenie młodych Polaków kształtowane przez Internet. Jak deklarowano – potraktowany w sposób odważny i nowatorski. Miało być pięknie, tym bardziej że nadzieje rozbudziło zakwalifikowanie filmu do sekcji Panorama Special w ramach Berlinale. Skończyło się jak zwykle. (więcej…)
Oparta na faktach historia grupy francuskich mnichów z klasztoru u podnóża gór Atlas. Przez wieki katoliccy duchowni żyli w pełnej symbiozie z ludnością muzułmańską, zdobywając szacunek i szczerą przyjaźń dzięki pomocy udzielanej mieszkańcom okolicznej wioski. Jednak kiedy w Algierii wybucha zbrojny konflikt, pomiędzy władzami i islamskimi ekstremistami, a do głosu dochodzą terroryści, wśród zakonników narastają wątpliwości – pozostać czy przenieść się z posługą w bardziej bezpieczne miejsce. (więcej…)
Czterdziestu różnych bohaterów, od byłej prezydentowej i afektowanego asystenta pewnej piosenkarki, po tajemniczego gangstera. Tymczasem na scenie Teatru Studio Buffo wyłącznie jedna aktorka. Przed Katarzyną Kwiatkowską, parodiującą Krystynę Jandę czy Dodę w popularnym programie rozrywkowym Szymona Majewskiego, wymagające zadanie: wcielić się w bezrobotną aktorkę Kasię (która czekając na wymarzony angaż obsługuje telefoniczne rezerwacje na zapleczu renomowanej restauracji) oraz osobliwą galerię namolnych rozmówców walczących o stolik. „Wielki apetyt” w reżyserii Pawła Aignera to adaptacja sztuki Becky Mode zatytułowanego „Fully Committed”. Według twórców – równie oryginalna i zabawna co broadwayowski przebój. Czy na pewno? (więcej…)
Intrygujący tytuł. Niepokojący plakat. I fabuła trzymana w ścisłej tajemnicy. Najnowsza premiera Teatru na Woli zapowiadała się obiecująco. Jednak „Trzy siostrzyczki Trupki” w reżyserii Macieja Kowalewskiego wypadają tak, jak otwierająca je scena, w której poruszająca się o kulach, emerytowana profesor uniwersytetu zamawia wczasy dla siebie, dwóch sióstr i upośledzonego syna jednej z nich. Rozmowa telefoniczna z pracownicą biura podróży, mimo udanego początku, dłuży się niemiłosiernie. Z minuty na minutę jest coraz gorzej: przaśny humor, dosadne słownictwo i epatowanie fizjologią starości niczemu nie służą. Ot, zabawa reżysera, któremu tylko wydaje się, że ma mnóstwo pomysłów na zainteresowanie publiczności. (więcej…)
Kuba Wojewódzki zadebiutuje na scenie – ta wiadomość przed kilkoma miesiącami zelektryzowała media. Showman miał zostać gwiazdą spektaklu na podstawie popularnej sztuki Woody’ego Allena „Zagraj to jeszcze raz, Sam”. I został. Jak gra? Wśród zalewu informacji o premierze akurat o tym się nie pisze. Jeśli wierzyć Anecie Kyzioł, która jest zdania, że w teatrze Michała Żebrowskiego dziennikarze zostali obsadzeni w rolach piarowców, recenzentom nie dano szansy ocenić aktorskiego talentu Wojewódzkiego. Zaproszenia dostali wyłącznie na konferencję prasową. My się nie obraziliśmy: ciekawi nowego miejsca na kulturalnej mapie stolicy (wedle zapowiedzi założycieli ma nas zabrać na wyższy poziom teatru), postanowiliśmy zainwestować w bilety. Chyba najdroższe w mieście. (więcej…)