Horror fantasy „Łowca trolli” to bezpretensjonalna rozrywka, czyli nowohoryzontowy unikat. To podmuch orzeźwienia prosto z Norwegii, bardzo potrzebny w salach wypełnionych duchotą przeintelektualizowanego czy artystowskiego kina. Nic dziwnego, że publiczność we Wrocławiu przyjęła tę produkcję z ogromnym entuzjazmem. Wcześniej film spodobał się także za oceanem. Ba, w Hollywood planowany jest już remake!

W „Łowcy trolli” z powodzeniem połączono dwie konwencje, niezwykle popularne we współczesnych horrorach i kinie science-fiction, czyli found footage i mockumentary. Koncepcja fabuły jest bardzo prosta: oglądamy zapis intrygującego materiału wideo zrealizowanego przez troje studentów, który wpadł w ręce reżysera. To, co zaczyna się jak niewinne zadanie reporterskie, kończy się na śmiertelnie niebezpiecznym spotkaniu z największą tajemnicą Norwegii. Okazuje się bowiem, że tajemniczy myśliwy, którego nieustępliwi bohaterowie śledzą przez kilka dni z kamerą w związku z oskarżeniami o kłusownictwo, to pracujący na zlecenie rządu… łowca trolli.

W przeciwieństwie do twórców „Blair Witch Project” czy ”Paranormal Activity”, reżyser André Øvredal nie stawia na przerażenie widza za wszelką cenę. Kręci wciągającą parodię, zręcznie balansując na granicy grozy i kina klasy B. Unika przy tym przesadnej tandety i śmieszności. Wręcz przeciwnie, buduje zaskakująco spójną wizję rzeczywistości - wraz z bohaterami poznajemy tajniki pracy łowcy i sposoby, jakimi rząd ukrywa wstrząsającą prawdę o istnieniu trolli zagrażających życiu obywateli.

Pełna absurdu, czarnego humoru i widowiskowych momentów całość znakomicie wpisuje się w filmowy portet Norwegii – skandynawskiego kraju i jego osobliwych mieszkańców, w którym pod pozorami surowego ładu i dobrobytu kryją się mroczne tajemnice.

Multikino i Silver Screen zapraszają na kolejną odsłonę Nocnego Maratonu Filmowego! Tym razem czeka nas Noc grozy. Już 19 marca (piątek) o godz. 22 w warszawskim Multikinie Złote Tarasy odbędzie się maraton, w ramach którego zostaną pokazane trzy filmy: przebój ostatnich miesięcy – czyli „Paranormal Activity”, „Wrota do piekieł” Sama Raimiego oraz – premierowo – najnowszy film twórcy „Donniego Darko”, „The Box. Pułapka”. Mamy dla Was podwójne zaproszenia na to wydarzenie!

Jeśli naciśniesz przycisk umieszczony w tym pudełku zdarzą się dwie rzeczy: gdzieś na świecie jedna osoba umrze, a ty otrzymasz milion dolarów. Na decyzję masz dwadzieścia cztery godziny. Czy odważysz się nacisnąć przycisk?

Mrożąca krew w żyłach historia Normy (Cameron Diaz) i Arthura (James Marsden), którzy stają przed upiornym wyborem w chwili, gdy przed ich drzwi trafia tajemnicze pudełko. Wkrótce nieznajomy (Frank Langella) złoży im propozycję: jeśli nacisną znajdujący się w pudełku przycisk, otrzymają milion dolarów, którego bardzo potrzebują. Ale jednocześnie gdzieś na świecie umrze ktoś im nieznany! Kiedy pokusa staje się nie do odparcia, Norma naciska guzik. Nagle w pobliżu padają strzały. Po otrzymaniu obiecanej nagrody, Norma i Arthur dowiedzą się, że zabójcze pudełko trafi teraz do rąk… kolejnych nieznajomych! Czy następną ofiarą będzie jedno z nich? Czy do tego czasu uda im się zrozumieć, na czym polega ta okrutna gra?

Mamy dla Was podwójne zaproszenia na Noc grozy, która odbędzie się w najbliższy piątek (19 marca) o godz. 22 w warszawskim Multikinie Złote Tarasy. Wystarczy wysłać maila na adres redakcja@recenzenci.pl wpisując w temacie hasło „Noc grozy”. W treści mila należy podać swoje imię, nazwisko, numer telefonu, a także odpowiedź na poniższe pytanie:

Rolą w jakim filmie zadebiutowała Cameron Diaz?

Na zgłoszenia czekamy do 17 marca. Zwycięzcy zostaną poinformowani drogą mailową o sposobie odbioru nagrody.

Więcej informacji na temat maratonu, prezentowanych w ramach niego filmów oraz cen biletów znajdziecie tutaj. Serdecznie zapraszamy!

W lipcu 1999 roku na ekranach amerykańskich kin pojawił się zrealizowany za niewiele ponad 500 tysięcy dolarów horror „Blair Witch Project”. Produkcja została pokazana po raz pierwszy na Sundance Film Festival. I od razu znalazł się dla niej dystrybutor! Trzeba przyznać, że firma Artisan Entertainment miała nosa, ale i świetny pomysł na promocję. W Internecie rozpowszechniono sugestywne plotki, że obraz stanowi zapis prawdziwych wydarzeń. Niespodziewanie horror zarobił około 250 milionów dolarów, stając się jednym z najbardziej kasowych filmów w historii (biorąc pod uwagę stosunek zysku do budżetu). Po dziesięciu latach od premiery „Blair Witch Project” porównywalną, a może nawet większą furorę robi w kinach „Paranormal Activity”.

Na początek wypada zaprezentować streszczenie fabuły:

Dla młodej, dobrze zarabiającej pary koszmar rozpoczyna się w dniu, w którym wprowadza się ona do położonego na przedmieściach nowego domu. Od tej chwili towarzyszy jej przeświadczenie, iż poza nimi w domu mieszka „coś”, co nie pozwala im spokojnie żyć i uaktywnia się w nocy.

Szczególnie kiedy śpią. A przynajmniej próbują. Wrażenie to szczególnie dotyczy Katie, która przez całe życie czuła się osaczona przez paranormalne siły. Dla jej chłopaka, Micah, obsesją staje się zbadanie, co tak naprawdę dzieje się w domu. Zakręcony na punkcie nowinek technologicznych i gadżetów, Micah wydaje tysiąc dolarów na cyfrową kamerę, którą umieszcza w nogach łóżka w sypialni. Kamera ta staje się medium, które ma posłużyć do rozwikłania tajemnicy.

Zdaniem Katie paranormalne zjawisko nie jest zadowolone z takiego rozwiązania, a pojawienie się w domu nowego gadżetu powoduje jego eskalację. Kamera pracuje, podczas gdy Katie coraz bardziej oddala się od Micah, którego fascynacja zjawiskiem powoli przeradza się w obsesję. Podobnie jak Heath w „Blair Witch Project”, Micah, filmowiec z przymusu, w dochodzeniu do prawdy odznacza się niezłomną siłą i determinacją. Jednakże jego punkt widzenia, jako człowieka broniącego swojego domu, wnosi do tego nowego typu dokumentu wyjątkowy rodzaj desperacji. W końcu jest on świadkiem zdarzeń, które sprawiają, iż jego najlepsza przyjaciółka, bratnia dusza i partnerka noc po nocy i kawałek po kawałku zostaje mu odbierana.

Wielogodzinne taśmy z nagraniami są przechowywane z komisariacie policji w San Diego i służą jako dowód w sprawie.

Skoro wiadomo już, o jakim filmie mowa, pora na najważniejsze pytanie: czy mamy do czynienia z czymś, co można nazwać fenomenem „Paranormal Activity” – filmu, który kosztował zaledwie 15 tysięcy dolarów, a tylko w Stanach Zjednoczonych zarobił przez pięć tygodni ponad 100 milionów? Być może  to tylko i wyłącznie kwestia wykorzystania popularnej ostatnio paradokumentalnej stylistyki. Ma ona zwiększyć autentyzm, pozwalając widzowi uwierzyć, że ogląda na ekranie zapis prawdziwych wydarzeń. A nawet więcej – że w nich uczestniczy.

Potencjał tej formuły trzeba jednak skutecznie wykorzystać. Niestety, nie dane mi było jeszcze obejrzeć „Paranormal Activity” (dystrybutor wciąż wstrzymuje się z pokazem prasowym), jednak z przeczytanych recenzji wnioskuję, że Oren Peli podołał temu zadaniu. Większość recenzentów, ale i widzów jest zgodna – jego debiut skutecznie imituje rzeczywistość. W dodatku – co niezwykle ważne – obecność kamery w życiu bohaterów za każdym razem logicznie usprawiedliwiono. Pojawiają się co prawda zarzuty (chociażby w recenzji Bartosza Sztybora ze Stopklatki.pl), że poza sprawną zabawą formą nie ma w filmie nic interesującego, ale to już inna sprawa.

Koncepcja to jeszcze nie wszystko. Mniej więcej w tym samym czasie co „Blair Witch Project” powstał nakręcony w podobnej konwencji horror „The Last Broadcast”. Ile osób o nim słyszało? Niewiele. Cóż, nie odkryję Ameryki, jeśli napiszę, jak ważna jest promocja. W wypadku „Paranormal Activity” spece od marketingu i reklamy spisali się na medal. Inna sprawa, że zaskakująco łatwo poszło im zbajerowanie ludzi…

Film był początkowo reklamowany jako zbiór autentycznych nagrań, chociaż nie posunięto się tak daleko, jak przy „Blair Witch Project”. Postawiono na inną taktykę. Najpierw pojawiła się w mediach historia ze Stevenem Spielbergiem w roli głównej, który to miał uwierzyć, że płyta z filmem jest nawiedzona. Jednak moim zdaniem kluczem do sukcesu okazał się następny krok. Zanim „Paranormal Activity” wszedł do regularnej dystrybucji w Stanach Zjednoczonych, pokazano go o północy w kilkunastu kampusach akademickich. Widzom umożliwiono również zamówienie seansów w swoim mieście poprzez stronę internetową.

Witryna szybko zgromadziła ponad milion zgłoszeń. To wzbudziło dodatkowe zainteresowanie. Medialny szum nie cichł. Podstawy psychologii zadziałały. Ludzie poszli do kin, szczególnie, że w sieci mnożyły się entuzjastyczne informacje płynące od tych, którzy film podobno już widzieli. Zapewniło to „Paranormal Activity” tytuł najbardziej kasowego filmu grozy z kategorią „R” w ostatniej dekadzie oraz zaszczytne 22. miejsce na liście przebojów kinowych 2009 roku. A na 100 milionach dolarów z pewnością się nie skończy.

Już 20 listopada „Paranormal Activity” wejdzie na ekrany polskich kin. Pokazy przedpremierowe cieszyły się ogromnym zainteresowaniem, pierwszy weekend powinien przynieść spore wpływy. Przede wszystkim jednak wreszcie będziemy mogli ocenić, czy wrzawa przerażonych internautów i pochwały ze strony amerykańskich krytyków to wyłącznie wynik skutecznej promocji czy czeka nas w kinie grozy prawdziwy powiew świeżości. Rodzimi recenzenci przyjęli film zdecydowanie chłodniej niż można się było spodziewać.

Od czasu do czasu zdarza się, że niskobudżetowe kino grozy robi oszałamiającą karierę w amerykańskich kinach. Tak było z „Blair Witch Project”, tak było z „Piłą”, zresztą przykładów można by przytoczyć znacznie więcej. Wszystko wskazuje na to, że dołączy do nich tajemniczy horror „Paranormal Activity” Orena Peli, zrealizowany w konwencji mockumentary. Świadczą o tym nie tylko świetne recenzje, lecz przede wszystkim niezwykle żywe reakcje publiczności na pokazach: zatrwożeni widzowie próbują ostrzec bohaterów o zbliżającym się zagrożeniu. Po sieci krążą plotki, że w sukces filmu zamieszane są nadprzyrodzone moce…

„Paranormal Activity” przedstawia zmagania szczęśliwej pary – Katie i Micah podejrzewają, że ich dom jest nawiedzony przez złego ducha. Postanawiają zainstalować kamerę, by rejestrowała wszystko, co dzieje się dookoła, gdy oni śpią…

Jeśli wierzyć pierwszym recenzjom, debiutującemu reżyserowi udało się skutecznie wykorzystać potencjał ogranych schematów kina grozy, wytworzyć niezwykłą atmosferę i więź pomiędzy widzem a bohaterami. Przede wszystkim jednak – Oren Peli rozumie funkcjonowanie mechanizmów strachu, a to podstawa zrealizowania dobrego horroru.

Przy okazji większości tekstów dotyczących „Paranormal Activity” przytacza się opowieść Stevena Spielberga. Podobno po obejrzeniu przeglądówki z horrorem w swoim domu reżyser zauważył, że drzwi pustej sypialni… nieoczekiwanie zatrzasnęły się od środka. Do ich otwarcia potrzebny był ślusarz. Po tym wydarzeniu Spielberg chciał jak najszybciej pozbyć się nagrania. Ile w tym prawdy, a ile marketingowej ściemy (w końcu dystrybucją zajmuje się studio DreamWorks Pictures) – trudno ocenić.

W każdym razie – na horyzoncie pojawił się intrygujący projekt. Co prawda powstał już w 2007 roku, ale dopiero teraz doczeka się oficjalnej premiery kinowej. „Paranormal Activity” trafi także do Polski. Jego premierę zaplanowano na połowę listopada. Dystrybutor zachęca jednak widzów do działania: zamawiając „Paranormal Activity” na oficjalnej stronie produkcji, w zakładce Demand it!, mamy szansę przyspieszyć pojawienie się filmu na ekranach naszych kin. Do dzieła!