Francuzi – naród szalenie dumny, także ze swej dumy – najwyraźniej nie zamierzają być gorsi od Hiszpanów, Niemców czy Węgrów. Kinematografia z tych krajów od lat pojawia się w polskich kinach w ramach cyklicznych przeglądów i festiwali. Współpraca pomiędzy Ambasadą Francji a firmą Gutek Film zaowocowała Przeglądem Nowego Kina Francuskiego, który odbędzie się w warszawskim kinie Muranów w dniach 8-14 kwietnia. Następnie odwiedzi pięć kolejnych miast. W ramach przeglądu zostaną zaprezentowane najnowsze osiągnięcia kinematografii francuskiej, wśród nich “Prorok” (Un Prophète) – zwycięzca tegorocznych Cezarów, nominowany do Oscara i Złotego Globu.

Głośny “Prorok” w reżyserii Jacquesa Audiarda trafi do dystrybucji kinowej 21 maja, ale przedpremierowo film będzie można obejrzeć już podczas Przeglądu Nowego Kina Francuskiego. To historia dziewiętnastoletniego Malika, który zostaje skazany na sześć lat więzienia. Nie potrafi czytać ani pisać. Jest zupełnie sam. Chłopak od razu przykuwa uwagę bossa korsykańskiego gangu. Dostaje od niego kolejne misje, dzięki którym zyskuje szacunek wśród innych więźniów. Coraz bardziej świadomy swojej siły Malik nie zawaha się, by sięgnąć po władzę.

W programie Przeglądu Nowego Kina Francuskiego znalazły się między innymi także:

“Gainsbourg, heroiczne życie” (Serge Gainsbourg, vie héroïque, reż. Joann Sfar) – Zabawna historia Serge’a Gainsbourga. Film w którym, mały żydowski chłopczyk przechadza się po okupowanym przez nazistów Paryżu i w którym nieśmiały młody poeta próbuje oczarować swingujące kabarety lat sześćdziesiątych. Na ekranie twory jego umysłu ucieleśniają się, a natchnienie idzie w parze z wywołującymi skandale historiami miłosnymi.

“Kochałem ją” (Je l’aimais, reż. Zabou Breitman) – W czasie jednej nocy Pierre dzieli się ze swoją synową Chloé tajemnicą, która dręczy go od dwudziestu lat. Tajemnicą, która zmusiła go do zmierzenia się z samym sobą, ze swoimi sprzecznościami, swoimi wyborami i swoimi brakami. Tajemnicą jego miłości do Mathilde, miłości, dla której nie porzucił wszystkiego, wybierają bezpieczniejszą i łatwiejszą drogę.

“Stella” (reż. Sylvie Verheyde) – Rok 1977. Stella jest dorastającą nastolatką w znanym paryskim liceum. Poznaje nowy świat, całkowicie odmienny od tego, który znała do tej pory. Cały swój wolny czas spędza w kawiarni na przedmieściach Paryża. Ten rok odmieni jej życie.

“Piosenki o miłości” (Les chansons d’amour, reż. Christophe Honoré) – Wszystkie piosenki o miłości opowiadają te same historie: “Zbyt wielu ludzi cię kocha”, “Nie mógłbym bez ciebie żyć”, “Sorry Angel”. Piosenki o miłości opowiadają także i tę historię…

“Pewnego lata” (L’heure d’été, reż. Olivier Assayas) – Piękny dzień lata. W rodzinnym domu Frédéric, Adrienne, Jérémie i ich dzieci świętują 75. urodziny swojej matki, Hélene Berthier, która poświęciła swoje życie dziełu wuja, malarza Paula Berthier. Nagłe zniknięcie Hélene parę miesięcy później zmusi rodzinę do stawienia czoła problemom przeszłości.

“Witamy” (Welcome, reż. Philippe Lioret) – Aby wywrzeć wrażenie na swojej żonie, Simon, ratownik na basenie w Calais, postanawia w tajemnicy pomóc młodemu kurdyjskiemu imigrantowi, który ma zamiar przepłynąć wpław kanał La Manche…

Przegląd Nowego Kina Francuskiego odwiedzi także:

Kraków (11-15 kwietnia) – Kino Pod Baranami

Gdańsk (20-23 kwietnia) – Gdańskie Centrum Filmowe “Neptun-Helikon-Kameralne”

Wrocław (26-29 kwietnia) – kino Warszawa

Łódź (1-4 maja) – kino Charlie

Poznań (14-18 maja – kino Muza

Warto dodać, że gośćmi Przeglądu Nowego Kina Francuskiego w Warszawie będą rysownik i autor komiksów – Joann Sfar – który zadebiutował jako reżyser filmem “Gainsbourg, bohaterskie życie” oraz kanadyjska aktorka Marie-Josée Croze. Więcej informacji na temat imprezy, wraz ze szczegółowym repertuarem oraz opisami filmów, znajdziecie tutaj. Serdecznie zapraszamy!

W niedzielny wieczór projekcją polskiego filmu “Zero” w reżyserii Pawła Borowskiego zakończył się 25. Warszawski Festiwal Filmowy. Tegoroczna edycja była spełnieniem moich marzeń. – podsumował imprezę Stefan Laudyn, dyrektor WFF – Znaleźliśmy się w pierwszej światowej lidze festiwali. Nasz wybór filmów, wśród których były międzynarodowe, europejskie i krajowe premiery, docenili widzowie, jurorzy, profesjonaliści i dziennikarze. Goście byli oczarowani Warszawą i zachwyceni polską gościnnością. Dzień wcześniej jury oraz krytycy filmowi przyznali swoje nagrody. Warsaw Grand Prix – główna nagroda w Konkursie Międzynarodowym – powędrowała do Jessici Hausner za “Lourdes”.

Jak możemy przeczytać w katalogu festiwalowym “Lourdes” to:

Próba zbadania fenomenu tego sanktuarium, pełnego ludzi rozpaczliwie pragnących cudu. Wśród nich jest Christine, która tylko udaje pobożność, żeby zabierano ją na kościelne wycieczki. Jak szczerze przyznaje, nie ma wielu okazji do podróżowania będąc przykuta do wózka inwalidzkiego. Być może właśnie jej przytrafi się cud? Obraz bohaterki balansuje między krytycznym studium religijności i historią odkupienia.

Wręczono również nagrody w pozostałych sekcjach konkursowych. Zwycięzcami Konkursu 1-2 zostały izraelski  “Siedem minut w niebie” (reż. Omri Givon) oraz “Wschodnie zabawy” (reż. Kamen Kalev) z Bułgarii. W sekcji Wolny Duch wyróżnienia otrzymały filmy “Czyściec” (reż. Roberto Rochin Naya) oraz “Zły dzień na wędkowanie” (reż. Alvaro Brechner). Najlepszym dokumentem okazała się historia dzieciństwa w ZSRR – “Disco i wojna atomowa” (reż. Jaak Kilmi i Kiur Aarma), a filmem krótkometrażowym – “Być kimś innym” (reż. Sergio Oksman).

Nagrodę FIPRESCI (Międzynarodowej Federacji Krytyki Filmowej) dla najlepszego debiutu z Europy Wschodniej otrzymał “Rewers” (reż. Borys Lankosz). Jury wyróżniło dodatkowo “Pasję Gabriela” (reż. Luis Alberto Restrepo) – poruszający dramat o tytułowym księdzu, który ze wszystkich sił stara się uchronić młodzież przed prześladowaniami ze strony wojska oraz werbowaniem przez partyzantów w małej, odludnej kolumbijskiej wiosce.

W plebiscycie publiczności po raz pierwszy w historii dwa filmy uzyskały identyczną notę 4.77. W kategorii filmów fabularnych zwyciężyły ex aequo “Dom zły” (reż. Wojciech Smarzowski) i “Welcome” (reż. Phillipe Lioret). Publiczność doceniła także dokument “Dezinformacja” (reż. Yoav Shamir) i krótkometrażową “Świnkę” (reż. Dorte W. Hogh).

Poniżej prezentujemy zestaw zdjęć wybranych z galerii przygotowanej przez organizatorów 25. Warszawskiego Festiwalu Filmowego. Obszerną fotorelację dokumentującą festiwal znajdziecie tutaj.

W ramach tegorocznej edycji WFF odbyło się 421 projekcji. W programie znalazły się 143 filmy pełnometrażowe oraz 117 produckji krótkometrażowych z 57 krajów świata. Poza czterema polskimi fabułami wszystkie prezentowane filmy były absolutnymi polskimi premierami. Festiwal odbywał się w samym sercu Warszawy, w Multikinie Złote Tarasy, Kinotece oraz Kulturze. Festiwalowe pokazy obejrzało ponad 108.000 widzów, co jest nowym rekordem frekwencji!

Kolejna, 26. edycja Warszawskiego Festiwalu Filmowego odbędzie się już za rok, w dniach 8-17 października 2010.