Już 23 kwietnia (piątek) odbędzie się Noc Kina Polskiego. W programie imprezy znajdzie się dwanaście przebojów rodzimego kina, w tym „Dom zły”, „Wojna polsko-ruska”, „Wszystko, co kocham” czy „Lejdis”.  Jak zapowiadają organizatorzy, tej jednej nocy widzowie sieci Multikino i Silver Screen będą mieli okazję do czerpania dumy z polskiej twórczości filmowej ostatnich lat. Z przyjemnością informujemy, że Recenzenci.pl objęli patronat medialny nad warszawską edycją Nocy Kina Polskiego. Oglądajcie z nami polskie filmy w Złotych Tarasach!

Podczas Nocy Kina Polskiego zostaną zaprezentowane następujące filmy: „Trick”, „Lejdis”, „Dom zły”, „Tatarak”, „Różyczka”, „Galerianki”, „Testosteron”, „Beats of Freedom – Zew wolności”, „Randka w ciemno”, „Wszystko, co kocham”, „Wojna polsko-ruska”, „Idealny facet dla mojej dziewczyny”. Szczegółowy rozkład seansów znajdziecie tutaj.

Trick

czas trwania: 95 min.

reżyseria: Jan Hryniak

scenariusz: Michał J. Zabłocki

obsada: Piotr Adamczyk, Karolina Gruszka, Andrzej Chyra, Robert Więckiewicz, Marian Dziędziel, Agnieszka Warcholska, Grażyna Szapołowska, Jerzy Trela

„Trick” jest pierwszym od wielu lat polskim filmem sensacyjnym z błyskotliwym poczuciem humoru o genialnych oszustach i ich misternie zaplanowanej zemście na tych, którzy ich zdradzili. Ten rodzaj kina przeżywał w Polsce prawdziwy rozkwit w latach 80. za sprawą „Vabanku” i „Wielkiego Szu”, a na całym świecie do dziś dostarcza widzom rozrywkę na najwyższym poziomie m.in. w kolejnych częściach „Ocean’s Eleven”, jednak w ostatnich latach był rzadko reprezentowany w naszej kinematografii.

Lejdis

czas trwania: 136 min.

reżyseria: Tomasz Konecki

scenariusz: Andrzej Saramonowicz, Anna Andrychowicz-Słowik, Małgorzata Saramonowicz, Ewa Sienkiewicz, Hanna Węsierska

obsada: Edyta Olszówka, Anna Dereszowska, Izabela Kuna, Magdalena Różyczka, Robert Więckiewicz, Piotr Adamczyk, Rafał Królikowski, Tomasz Kot, Tomasz Karolak, Borys Szyc

„Lejdis” to komedia o perypetiach czterech kobiet usiłujących poradzić sobie ze zwariowanym życiem, które nigdy nie wygląda tak, jak sobie zaplanowały. Bohaterki filmu – podobnie jak bohaterki największych amerykańskich hitów „Seks w wielkim mieście”, „Gotowe na wszystko” – to kobiety żyjące w dużym mieście, wyzwolone, nowoczesne i nieco szalone. Film opowiada o dwunastu miesiącach ich życia.

Dom zły

czas trwania: 106 min.

reżyseria: Wojciech Smarzowski

scenariusz: Wojciech Smarzowski, Łukasz Kośmicki

obsada: Marian Dziędziel, Arkadiusz Jakubik, Kinga Preis, Bartłomiej Topa, Michał Gadomski, Piotr Głowacki, Robert Więckiewicz

Akcja filmu rozgrywa się w Bieszczadach, w czasie stanu wojennego. Milicyjna ekipa dochodzeniowa próbuje odtworzyć przebieg wydarzeń z miejsca zbrodni. Podejrzany Edward Środoń w trakcie wizji lokalnej opowiada historię, która wydarzyła się w gospodarstwie Dziabasów, feralnej nocy jesienią 1978 roku. Pozornie proste, kryminalne dochodzenie okazuje się być sprawą posiadającą drugie, a może i nawet trzecie dno.

Tatarak

czas trwania: 85 min.

scenariusz i reżyseria: Andrzej Wajda

obsada: Krystyna Janda, Paweł Szajda, Jan Englert, Jadwiga Jankowska-Cieślak, Julia Pietrucha

Historia starzejącej się, doświadczonej życiem i schorowanej doktorowej Marty borykającej się z nudą i wspomnieniami. Żyje ze swym mężem w małym miasteczku. Przypadek sprawi, że przypomni sobie, czym jest miłość, a nawet fizyczna fascynacja. Spotkanie z młodym mężczyzną i jego tragiczna śmierć w trakcie wspólnej kąpieli wywołują w niej uczucia i reakcje, jakich sama się nie spodziewała.

Różyczka

czas trwania: 118 min.

reżyseria: Jan Kidawa-Błoński

scenariusz: Maciej Karpiński, Jan Kidawa-Błoński

obsada: Magdalena Boczarska, Andrzej Seweryn, Robert Więckiewicz, Jacek Braciak, Grażyna Szapołowska, Jan Frycz

Znany pisarz (Andrzej Seweryn) przeżywa romans z dużo młodszą od siebie, piękną kobietą (Magdalena Boczarska). Wbrew wywołującej oburzenie środowiska różnicy wieku, wykształcenia i pozycji intelektualista poślubia atrakcyjną „dziewczynę znikąd”. Zaślepiony uczuciem nie podejrzewa, że ich kontrowersyjny związek może nie być kwestią przypadku.

Galerianki

czas trwania: 82 min.

scenariusz i reżyseria: Katarzyna Rosłaniec

obsada: Anna Karczmarczyk, Dagmara Krasowska, Dominika Gwit, Magdalena Ciurzyńska

Galerie handlowe – współczesne świątynie konsumpcji, kolorowe wystawy, błyszcząca biżuteria, drogie kosmetyki i najmodniejsze ciuchy. W takich miejscach Milena i jej przyjaciółki spędzają wolny czas. Za zakupy płacą im bogaci mężczyźni, którzy w zamian za seks obdarowują nastolatki upominkami – czasami jest to tylko zwykła, różowa opaska do włosów. Wkrótce do grupy koleżanek dołącza nowa dziewczyna – Alicja. Początkowo czuje się wyobcowana, ale już wkrótce zaczyna się do nich upodabniać. Między Alicją i Mileną zaczyna tworzyć się silna więź. W tym samym czasie w Alicji zakochuje się jej rówieśnik – Michał. Dla Mileny chłopak stanie się rywalem.

Testosteron

czas trwania: 119 min.

reżyseria: Andrzej Saramonowicz, Tomasz Konecki

scenariusz: Andrzej Saramonowicz

obsada: Piotr Adamczyk, Borys Szyc, Maciej Stuhr, Krzysztof Stelmaszyk, Cezary Kosiński, Tomasz Karolak, Tomasz Kot, Magdalena Boczarska

Kornel jest pracownikiem naukowym, który stał się sławny dzięki telewizji. Jego ślub ze znaną piosenkarką Alicją zapowiadany jest na atrakcję towarzyską Warszawy. W sali restauracyjnej, gdzie ma się odbyć wesele, trwają właśnie ostatnie przygotowania. Jednak tuż przed przybyciem młodej pary pobity Sebastian Tretyna zostaje wciągnięty do sali przez trzech ubranych na czarno mężczyzn. Mężczyźni barykadują salę. Czy są terrorystami? Uważajcie, bo rzeczywistość może Was zaskoczyć!

Beats of Freedom – Zew wolności

czas trwania: 75 min.

scenariusz i reżyseria: Lesze Gnoiński, Wojciech Słota

Co mógł usłyszeć polski rockman, wchodząc do sklepu mięsnego w latach 80.? Jeśli wierzyć byłemu liderowi Perfectu, Zbigniewowi Hołdysowi, standardowe przywitanie brzmiało następująco: wyp… na koniec kolejki, gwiazdorze jeb… Jak widać, w tamtym okresie muzyka nie łagodziła obyczajów. Była za to wyrazem niezadowolenia dorosłych dzieci, którym represyjny system skradł życie, wyznaczając „czas na pracę i sen”. Dokument stanowi udaną próbę zbadania fenomenu owych wkurzonych chłopców z gitarą.

Randka w ciemno

czas trwania: 95 min.

reżyseria: Wojciech Wójcik

obsada: Borys Szyc, Katarzyna Maciąg, Anna Dereszowska, Lesław Żurek, Tomasz Kot, Bogusław Linda, Zbigniew Zamachowski, Danuta Stenka

„Randka w ciemno” to pełna emocji i humoru historia Majki , próbującej odnaleźć się po burzliwym związku ze starszym od siebie mężczyzną. Nie brakuje jej także innych miłosnych perypetii. O jej względy ubiegają się dwaj przystojni młodzieńcy, a w trudnych momentach z fantazją wspierają oddane przyjaciółki. Jedna z nich wpadnie na niezwykły pomysł, który odmieni życie Majki…

Wszystko, co kocham

czas trwania: 95 min.

scenariusz i reżyseria: Jacek Borcuch

obsada: Mateusz Kościukiewicz, Olga Frycz, Andrzej Chyra, Katarzyna Herman, Elżbieta Karkoszka

Młodość, miłość, wolność, bunt i muzyka – jest czas, gdy wszystko zdarza się po raz pierwszy a miłość ma smak oranżady! Film został nagrodzony Złotym Klakierem na 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (wyróżnienie dla najdłużej oklaskiwanego filmu w konkursie głównym).

Wojna polsko-ruska

czas trwania: 108 min.

scenariusz i reżyseria: Xawery Żuławski

obsada: Borys Szyc, Sonia Bohosiewicz, Ewa Kasprzyk, Anna Prus, Dorota Masłowska

Ekranizacja książki Doroty Masłowskiej „Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną”. Jest to pierwsza polska powieść dresiarska. W głównej warstwie narracyjnej opowiada o przygodach dresiarza Silnego z pięcioma kolejnymi dziewczętami. Jednocześnie stanowi nadrealistyczną alegorię polskiej tożsamości narodowej w rzeczywistości małego miasta w województwie pomorskim.

Idealny facet dla mojej dziewczyny

czas trwania: 128 min.

reżyseria: Tomasz Konecki

scenariusz: Andrzej Saramonowicz

obsada: Marcin Dorociński, Magdalena Boczarska, Izabela Kuna, Tomasz Karolak, Kinga Preis, Danuta Stenka, Krzysztof Globisz, Daniel Olbrychski, Maria Seweryn, Tomasz Kot

„Idealny facet dla mojej dziewczyny” opowiada o tym, jak wielką siłę ma miłość od pierwszego wejrzenia. Kiedy Kostek spotyka Lunę, nie ma wątpliwości, że ta piękna blondynka o tajemniczym spojrzeniu jest jego „drugą połówką pomarańczy”. Problem w tym, że Lunę i Kostka dzieli tak wiele, że wydaje się, iż nie ma żadnych szans, by mogli być razem.

Ponadto widzowie będą mogli uczestniczyć w maratonie teledysków. Na dużym ekranie pojawią się Dorota Miśkiewicz, Ewelina Flinta, Hey, Krzysztof Krawczyk, Edyta Bartosiewicz, Kasia Cerekwicka, Kayah, Makowiecki Band, Marcin Rozynek, Maria Sadowska, Maryla Rodowicz, Mika Urbaniak, Monika Brodka, Muchy, Muniek, Myslovitz, Smolik i inni.

Noc Kina Polskiego będzie też znakomita okazją do zaprezentowania dorobku Platige Image (m.in. filmy Tomka Bagińskiego, Damiana Nenowa i Grzegorza Jonkajtysa).

Bilety do nabycia w kasach Multikina Złote Tarasy, w cenie:

16 zł – ulgowy (dla studentów oraz posiadaczy karty Multikinomaniaka)

19 zł – normalny

Widzów, którzy wybiorą się do Złotych Tarasów na Noc Kina Polskiego czeka oczywiście poza filmami szereg dodatkowych atrakcji, w tym konkurs współorganizowany przez serwis Recenzenci.pl. Szczegółów nie możemy jeszcze zdradzić. Tymczasem program Nocy Kina Polskiego i inne informacje związane z imprezą znajdziecie na stronie www.multikino.pl. Serdecznie zapraszamy!

W sobotę wieczorem w Teatrze Muzycznym w Gdyni odbyła się uroczysta gala zakończenia 34. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. O ile poziom realizacji, a szczególnie żartobliwych w zamierzeniu materiałów filmowych przeplatających ceremonię, pozostawiał wiele do życzenia, o tyle – podobno – zestaw filmów uczestniczących w konkursie był najlepszy od lat. Niestety nie dotarłem do Gdyni, więc pozostaje mi wierzyć kolegom po fachu, którzy relacjonując imprezę rozpływali się nad kilkoma tytułami. Ale, ale – najważniejsze: jury pod przewodnictwem Krzysztofa Krauzego zdecydowało, że Złote Lwy przypadły debiutowi Borysa Lankosza zatytułowanemu „Rewers”.

„Rewers” – któremu już wcześniej swoją nagrodę przyznali dziennikarze i publiczność – właściwie zdominował sobotni wieczór, otrzymując wiele prestiżowych wyróżnień. Za najlepszą rolę kobiecą uznano występ Agatę Buzek, a Marcinowi Dorocińskiemu przypadło wyróżnienie dla  to najlepszego aktora drugoplanowego. Doceniono także zdjęcia Marcina Koszałki, dźwięk czy charakteryzację. Co więcej, film Lankosza będzie reprezentował Polskę w rywalizacji o Oscara.

„Rewers” to przewrotna i pełna ironii opowieść o trzech kobietach – córce, matce i babci. Akcja filmu, rozgrywa się w Warszawie, w dwóch planach czasowych – we wczesnych latach pięćdziesiątych oraz współcześnie. Główną bohaterką jest Sabina (Agata Buzek), „szara myszka”, która właśnie przekroczyła trzydziestkę.

W jej życiu wyraźnie brakuje mężczyzny. Matka (Krystyna Janda) wie o tym najlepiej, dlatego próbuje za wszelką cenę znaleźć dla swojej córki odpowiedniego kandydata na męża. Całą sytuację kontroluje babcia (Anna Polony), ekscentryczna dama o ciętym języku, przed którą nie uchowa się żadna tajemnica. W przedwojennej kamienicy pojawiają się kolejni adoratorzy. Żaden z nich nie wzbudza jednak zainteresowania Sabiny. Pewnego dnia, „jak spod ziemi”, zjawia się uroczy, inteligentny i diabelsko przystojny Bronisław (Marcin Dorociński). Jego obecność rozpocznie serię zaskakujących zdarzeń, które ujawnią drugą stronę kobiecej natury…

Co o „Rewersie” sądzą krytycy i recenzenci?

„Rewers” rozbija jakiś pancerz w naszym widzeniu historii. Lankosz i Bart – reżyser i scenarzysta – w miarę rozwoju akcji, coraz śmielej grają z widzem, odwracają klisze, przechodzą od romansu do horroru, od horroru do farsy. (…) Żywy film, odwołujący się do inteligencji widza, wprowadzający do polskiego kina jakiś nowy ton, wybijający jakieś okno.

Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza

Wysmakowany, perfekcyjnie skonstruowany, kunsztownie wyreżyserowany i bezbłędnie zagrany (…). Udał się debiut Lankoszowi, trzeba mu to przyznać. Powstało kino dla smakoszy, ale nie tylko. Dobra robota i spory krok do przodu.

Artur Cichmiński, Stopklatka.pl

To film, jakiego dawno w Polsce nie było. „Rewers” jest lekki, ale nie błahy, łączący politykę z prywatnością, ale nie historyczno-rozliczeniowy. Wysmakowany i genialnie opowiedziany!

Magdalena Michalska, Dziennik

„Rewers” oczarowuje swoją mądrością i trafnością, a przede wszystkim inteligentnym dowcipem. Na świecie w takiej żonglerce kinowymi konwencjami specjalizują się tylko bracia Coen. Film Lankosza i Barta (bo to wspólny sukces reżysera i scenarzysty) powinien wzbudzić entuzjazm polskich miłośników twórczości Amerykanów.

Dagmara Romanowska, Onet.pl

„Rewers” jest dowodem na to, że w Polsce wciąż powstają znakomite, oryginalne i niecodzienne scenariusze. Zrealizowany na podstawie fabuły cenionego pisarza Andrzeja Barta (jego „Fabryka muchołapek” walczy w tym roku o nagrodę Nike) film to wyjątkowe połączenie komedii czarnej i romantycznej z iście hitchcockowskim dreszczowcem.

Marcin Kamiński, Plejada.pl

Najważniejszymi laurami podzielił się z „Rewersem” inny faworyt dziennikarzy i krytyków – „Dom zły”. Najnowszy film Wojciecha Smarzowskiego otrzymał nagrody za reżyserię, scenariusz oraz montaż.

Historia opowiadana w filmie dzieje się w dwóch równoległych płaszczyznach czasowych.

Pierwszy wątek przedstawia wydarzenia pewnej jesiennej nocy w 1978 roku. Zootechnik Edward Środoń (Arkadiusz Jakubik) przez przypadek trafia do gospodarstwa małżeństwa Dziabasów (Marian Dziędziel i Kinga Preis) położonego w odległym zakątku Bieszczad i zatrzymuje się u nich na noc. Początkowa nieufność pomiędzy gościem a gospodarzami wkrótce rozpływa się w morzu wypitego bimbru, a jej miejsce zajmuje nastrój dobrej zabawy, bliskość, a nawet przyjaźń. Najpierw rodzi się plan wspólnego przedsięwzięcia biznesowego, a potem rodzi się pasja i pożądanie, które przyniosą zaskakujące i tragiczne rezultaty…

Drugi wątek rozgrywa się pewnego zimowego dnia, niedługo po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. Grupa operacyjno-śledcza milicji obywatelskiej pracuje na miejscu zbrodni. Porucznik Mróz (Bartłomiej Topa) ma za zadanie rozwikłać zagadkę wielokrotnego morderstwa popełnionego cztery lata temu. Pomocna w tym będzie rekonstrukcja wydarzeń jaką przeprowadza z udziałem głównego podejrzanego, Środonia.

Produkcja spotkała się w Gdyni z świetnym przyjęciem:

Mocne, krwiste (dosłownie i w przenośni) kino, które wciśnie niejednego widza w fotel. Z szansami na nagrody – nie tylko w Polsce.

Dagmara Romanowska, Onet.pl

Ale „Dom zły” nie jest klasyczną tragedią, która ma budzić „litość i trwogę”, nieść oczyszczenie. Tu nie ma litości, nie ma oczyszczenia. To kino łamiące konwencje, mieszające style i porządki, obnażające człowieka w sposób daleki od humanizmu.

Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza

Nie ma tu żadnych tanich sztuczek, nieudolnie zapożyczonych z zachodu chwytów. Nowoczesne to kino, jakby nie z Polski, nowocześnie napisane i prowadzona. Trochę w stylu Tarantino. Tak, tak, to nie przesada. W „Domie złym” jest ta same siła witalna, ta sama radość z opowiadania, porozbijanych, zapętlonych historii, co u autora „Wściekłych psów”. Inne skojarzenia: „Fargo” Coenów i „Ładunek 200″ Bałabanowa. Każde z nich jest zasadne, żaden jednak nie załatwia sprawy. Smarzowski zrobił bowiem film ze wszech miar oryginalny, bo wywiedziony wprost z Polski, z polskiego błota, mrozu, alkoholu.

Jakub Socha, Stopklatka.pl

O kilku pozostałych nagrodach pozwolę sobie napisać w dużym skrócie. Srebrne Lwy otrzymał Xawery Żuławski za film „Wojna polsko-ruska”, a grającego w nim Borysa Szyca uznano najlepszym aktorem. Doceniono także przejmującą, drugoplanową kreację Doroty Kolak w „Jestem twój” Mariusza Grzegorzka oraz debiut Filipa Garbacza w „Świnkach” Roberta Glińskiego. Pełną listę laureatów znajdziecie tutaj.

Jako że większość nagrodzonych filmów nie pojawiła się jeszcze na ekranach, pozostaje czekać na ich kinowe premiery. Wydaje się, że akurat w tym naprawdę warto.

W tym roku – po raz pierwszy w trakcie mojej ośmioletniej przygody z Nowymi Horyzontami – właściwie zrezygnowałem z oglądania filmów konkursowych. Powodem był naprawdę fatalny poziom zeszłorocznych produkcji. Po co zmuszać się do oglądania pseudoartystycznego bełkotu, męczących, często niezrozumiałych obrazów, jeśli w pozostałych sekcjach można znaleźć wartościowe kino?

Spośród pięciu filmów konkursowych, jakie obejrzałem podczas 9. edycji Międzynarodowego Festiwalu Era Nowe Horyzonty, największe wrażenie zrobił na mnie właśnie „Głód” (zachęcam do przeczytania naszej recenzji), ale warto zwrócić uwagę także na wspomniany już „Tlen”, ciekawy eksperyment formalny z udziałem Karoliny Gruszki oraz malezyjski „$e11.ou7! – Sell Out!” – zaskakujące połączenie absurdalnej komedii z brawurowym musicalem, swoisty ewenement w programie konkursu.

Bez niespodzianek obyło się w pozostałych sekcjach konkursowych. W konkursie Filmy o sztuce, jednej z nowości tegorocznej edycji, zwyciężył „FLicKeR”, zaś specjalne wyróżnienie jury przypadło filmowi „Dubel”. Wrocławską Nagrodą Filmową w wysokości 100 tysięcy złotych dla najlepszego filmu polskiego, decyzją międzynarodowego jury, uhonorowano „Wojnę polsko-ruską” Xawerego Żuławskiego. Najlepszym debiutem wybrano „Galerianki” Katarzyny Rosłaniec.

Pełną listę laureatów (także w pominiętych przeze mnie sekcjach filmów krótkometrażowych) i składy jury w poszczególnych konkursach znajdziecie tutaj. Przypomnę jeszcze tylko, że nagrodzone produkcje pełnometrażowe będą miały zagwarantowaną dystrybucję w Polsce. Również kilka filmów zaprezentowanych poza konkursem doczeka się wkrótce premiery na ekranach naszych kin – będą to chociażby „Przerwane objęcia” Pedra Almodóvara czy „Biała wstążka” Michaela Haneke.

Poniżej prezentujemy galerię zdjęć wybranych z fotodziennika przygotowanego przez organizatorów 9. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty. Obszerną fotorelację znajdziecie tutaj.

Pozwolę sobie jeszcze w kilku słowach podsumować tegoroczną edycję Nowych Horyzontów. Wydaje mi się, że zaproponowane przez organizatorów zmiany nie idą w dobrym kierunku – konkurs główny zyskał co prawda nagrody finansowe, ale jego repertuar zgubił się zupełnie w programie (dwie zamiast trzech projekcji konkursowych filmów, mniej zakwalifikowanych filmów itd.), w którym przybywa kolejnych sekcji konkursowych, a co gorsza – ma niewiele do zaoferowania.

Wrażenie, że festiwal organizowany przez Romana Gutka zjada swój ogon wydaje się coraz mocniejsze.  Czyżby poszukiwania kinowej nowohoryzontowości stanęły w martwym punkcie? Dlaczego jej synonimem stało się kino minimalistyczne, rozgrywające się w ślimaczym tempie, prawie bez słów lub też pretensjonalne eksperymenty z formą, których autorzy zupełnie zapominają o przekazaniu jakiejkolwiek treści?

Inna sprawa to zupełna marginalizacja – dotąd najważniejszej – nagrody publiczności i pewnego rodzaju kpina z widzów, którzy w tym roku mogli głosować na swoich faworytów jedynie za pośrednictwem sms-ów. Oto paradoks: wraz z rozwojem i profesjonalizacją festiwalu, który zdobywa uznanie na arenie międzynarodowej, zyskuje sponsorów i znakomitych gości – co cieszy, ponieważ niewątpliwie uatrakcyjnia imprezę i pozwala przygotować bogaty repertuar, niestety z jej współtworzenia coraz bardziej wykluczona zostaje publiczność.

Kiedyś Roman Gutek, Jakub Duszyński i pozostali organizatorzy pokazywali się na pokazach, zapowiadali filmy, dzielili się z festiwalowiczami swoimi refleksjami. Ta możliwość wymiany zdań decydowała o niezwykłym klimacie Nowych Horyzontów. We Wrocławiu pomiędzy organizatorami i gośćmi a widzami tworzy się coraz bardziej widoczną barierę. Niedługo będzie chodziło już tylko o to, by ludzie kupili karnet czy bilet…

I to byłoby na tyle w kwestii narzekania, bo z krótkiego podsumowania zrobiłby się zaraz swoisty manifest. Na koniec dobra wiadomość – 10. edycja Międzynarodowego Festiwalu Filmowego Era Nowe Horyzonty odbędzie się we Wrocławiu w dniach 22 lipca – 1 sierpnia 2010. W trakcie festiwalu przygotowana zostanie m.in. retrospektywa francuskiego reżysera Jean-Luca Godarda, przegląd młodego kina tureckiego oraz retrospektywa polskiego twórcy Wojciecha Jerzego Hasa.