Jedno z naszych noworocznych postanowień dotyczyło tego, aby jeszcze więcej miejsca na blogu poświęcać interesującym wydarzeniom kulturalnym i promować ciekawe projekty. Takim przedsięwzięciem jest z pewnością Future Shorts – największa na świecie platforma prezentacji i promocji filmów krótkometrażowych. Katalog produkcji tworzony jest spośród propozycji prezentowanych na licznych międzynarodowych festiwalach, jak również wybierany z dużej liczby zgłoszeń bezpośrednich. Future Shorts to nie tylko nowy model całorocznego, ogólnoświatowego festiwalu filmowego, ale także dystrybutor, sprzedawca, doradca oraz wydawca płyt DVD. Jakie atrakcje przygotowano na najbliższe tygodnie?

W styczniu Future Shorts zaprasza widzów na filmową zabawę w chowanego. W elektryzującym programie znalazł się „Rabbit Punch” (reż. Kristian Andrews), w którym świetna animacja łączy się z dramatyczną historią o dylematach młodości doświadczanych przez dwóch łobuzów z sąsiedztwa oraz „The Girl with the Yellow Stockings” (reż. Grzegorz Muskala), gdzie idylla dnia spędzanego przez młodą parę w łóżku zostaje niespodziewanie zakłócona przez… oświadczyny chłopaka. Pokazane zostaną również „Zaginione plemiona Nowego Jorku” (The Lost Tribes of New York City, reż. Carolyn i Andy London) – zbiór wywiadów przeprowadzonych na ulicach słynnego miasta z bardzo nietypowymi rozmówcami. Wspominaliśmy już o tym filmie przy okazji relacji z zeszłorocznej Etiudy & Animy.

Na ekranach zagości także dzieło finalisty pierwszej edycji Festiwalu Polskich Filmów Krótkometrażowych Short Waves – „Ziętek” (reż. Bartosz Blaschke) – film o Bogdanie Ziętku, który ubóstwia piękne kobiety, dlatego postanawia stworzyć swój własny harem pełen drewnianych figur. Ponadto widzowie mogą zobaczyć opowieść o dwóch dziewczynach z przedmieść marzących o lepszej przyszłości – czyli „C’est gratuit pour les filles” (reż. Marie Amachoukeli-Barsacq i Claire Burger) oraz obraz niekończącego się cyklu życia i śmierci w „Return as an Animal” Brunona Dicolli.

W chowanego z Future Shorts można się jeszcze pobawić w Częstochowie (20 stycznia, godz. 20, Klub Paradox), Białymstoku (21 stycznia, godz. 18.30, Kino Forum), Krakowie (22 stycznia, godz. 19, Kino pod Baranami), Katowicach (23 stycznia, godz. 18, Centrum Sztuki Filmowej), Tychach (24 stycznia, godz. 20, Skup Kultury) i Radomiu (29 stycznia, godz. 19, Teatr Powszechny).

Zapowiedziano również wstępnie program na kolejny miesiąc. W lutym Future Shorts kontynuuje prezentowanie najciekawszych zjawisk w międzynarodowym kinie krótkometrażowym. Oderwanie się od szarej codzienności zapewni między innymi wyprawa po Japonii oglądanej przez obiektyw aparatu przy dźwiękach LCD Soundsystem w „This is Japan” Erica Testroete. Bohaterka animowanego „Mei Ling” (reż. Stéphanie Lansaque, François Leroy) udowodni, że nudę można zwalczać na wszelkie możliwe sposoby – jednym z nich jest adoptowanie ośmiorniczki.

Dzięki szwajcarskiemu „Las Pelotas” (reż. Chris Niemeyer) widzowie doświadczą rodzicielskich zmagań na drodze do stworzenia piłkarskiego talentu, a „Voyage d’affaires” Seana Ellisa udowodni, że także wyjazd służbowy może obfitować w nieoczekiwane propozycje. Gdyby komuś wciąż było mało, rozrusza go miłosno-taneczna „Laska” Michała Sochy. A to jeszcze nie wszystko, co organizatorzy Future Shorts przygotowali w lutym…

Serdecznie zapraszamy Was na pokazy w ramach projektu Future Shorts! Więcej informacji o programie i opisy prezentowanych w nim filmów znajdziecie na stronie futureshorts.pl.

Na przełomie listopada i grudnia w krakowskim kinoteatrze Uciecha odbył się 16. Międzynarodowy Festiwal Filmowy Etiuda & Anima. Program imprezy był naprawdę bogaty. Widzowie mieli okazję zapoznać się chociażby z autoportretami mistrzów animacji (o swojej artystycznej drodze i inspiracjach opowiadali Ishu Patel, Jiři Barta, Dennis Tupicoff i Hieronim Neumann) czy zestawami narodowych animacji polecane przez prestiżowe festiwale (CICDAF, Cinanima, SICAF, Anima Mundi). Stojący na niezłym poziomie konkurs etiud studenckich wyraźnie zdominowała problematyka rozpadu więzi rodzinnych i buntu dziecka przeciwko światu dorosłych. W konkursie animacji tematyka była już bardziej zróżnicowana, a produkcje zaskakiwały rozmaitością form i technik. Właśnie animacjom chciałbym poświęcić to niestandardowe wspomnienie tegorocznej Etiudy & Animy.

Przejrzałem YouTube w poszukiwaniu animacji zaprezentowanych w konkursie animacji. Chociaż paru świetnych tytułów niestety zabrakło, udało mi się znaleźć kilka ciekawych produkcji. Na uwagę zasługują przede wszystkim: „Śpiąca Betty” – przewrotna wersja bajki o śpiącej królewnie, ociekająca absurdalnym poczuciem humoru w stylu Monty Pythona, osobliwe perypetie dwóch przedsiębiorców pogrzebowych dźwigających trumnę w nominowanym do Oscara „Tędy w górę” oraz wdzięczne „Zaginione plemiona Nowego Jorku”.

Zresztą, przekonajcie się sami:

Śpiąca Betty, Sleeping Betty, reż. Claude Cloutier (Kanada, 2007)

Tędy w górę, This Way Up, reż Adam Foulkes i Alan Smith (Wielka Brytania, 2008)

Smutne życie czarnego psa, The Black Dog’s Progress, reż. Stephen Irwin (Wielka Brytania, 2008)

Zaginione plemiona Nowego Jorku, The Lost Tribes of New York City, reż. Carolyn i Andy London (USA, 2008)

Wywijas, reż. Andrzej Jobczyk (Polska, 2008)

Cierpliwość pamięci, Patience of the Memory, reż.  Vuk Jevremovic (Niemcy/Hiszpania, 2009)

Dziecięca metafizyka, Kodomo no Keijijogaku, reż. Koji Yamamura (Japonia, 2007)

Notebook, reż. Evelien Lohbeck (Holandia, 2008)

Nie pędź tak, No corras tanto, reż. César Díaz Meléndez (Hiszpania, 2008)

Zupełnie inna historia, reż. Paweł Dębski (Polska, 2008)

To oczywiście tylko namiastka. Polecam Wam także równie niepokojące, co ironiczne, (pseudo)ekshibicjonistyczne wyznanie „Jestem z Ciebie taka dumna” (I’m so proud of you) Dona Hertzfeldta (tutaj znajdziecie zestaw jego odjechanych miniatur, nominowany zresztą do Oscara), a szczególnie – tu ukłon w stronę fanów komiksów – mroczny thriller „W drodze” (Down the Road) Rune Christensena, w którym spotkanie pewnego wikarego z tajemniczym autostopowiczem kończy się w dość makabrycznych okolicznościach. Naprawdę warto.